حمله مغول ها به ژاپن در کانون توجه

حمله مغول ها به ژاپن

جزئیات تکمیلی این موضوع به همراه بخش‌های مهم در ادامه ارائه شده است.

حمله مغول به ژاپن یا گِنکو (به ژاپنی: 元寇 げんこう Genkō) به دو حملهٔ سلسله یوآن (یکی از شعبه‌های امپراطوری مغول) به ژاپن در دوره کاماکورا گفته می‌شود. بطور عمده صحنهٔ این جنگ‌ها در کیوشو در جنوب غربی ژاپن بوده‌است. قوبلای خان امپراتور مغول پس از مسلط شدن بر چین شمالی و اشغال کشور گوریو ۶ بار سفیرانی به ژاپن فرستاد و خواستار اظهار انقیاد ژاپن و شناسایی و قبول برتری چین در شرق آسیا توسط ژاپن شد اما هوجو توکیمونه فرماندار نظامی ژاپن هر بار این سفیران را بدون پاسخ گذاشت و بحالت آماده باش جهت حمله درآمد. حمله نخست جنگ بون ای نام دارد و در سال۱۲۷۴ میلادی رخ داد. در این حمله با وجود برتری نظامی و پیشروی سپاهیان امپراتوری مغول، سربازان پس از یک روز جنگ شدید، هنگام شب عقب نشینی کرده و به کشتی‌هایشان بازگشتند. حوادثی که بعد از سوار شدن سربازان مهاجم به کشتی‌ها افتاده و باعث برنگشتن بیش از نیمی از این سربازان به کشورهایشان شده‌است هنوز در پرده‌ای از ابهام باقی‌مانده‌است. وقوع حملهٔ دوم به نام جنگ کو آن در سال ۱۲۸۱ میلادی بوده‌است. در حملهٔ دوم دو ناوگان با فاصلهٔ زمانی و عدم هماهنگی از کشور گوریو و کشور چین جنوبی که بتازگی به تصرف مغول درآمده بود به حرکت در آمدند. هر چند توسط ناوگان اول حملاتی به چند جزیره صورت گرفت اما توفان شدید، لشکر مشترک مهاجم را از انجام حملهٔ اصلی و پیاده شدن در خاک ژاپن بازداشت. توفان شدیدی که کشتی مهاجمان را در هم کوبید، بعدها باد الهی یا کامی کازه نامیده شد. در جنگ دوم جهانی نیز نامگذاری هواپیماهای انتحاری ژاپن به نام کامی‌کازه از همین واقعهٔ شکست مغول الهام گرفته‌است. بجز اشغال ژاپن در جریان جنگ جهانی دوم، این دو حمله به ژاپن تنها حمله‌ای بوده‌است که با هدف اشغال این کشور توسط یک نیروی خارجی در طی تمام تاریخ این کشور صورت گرفته‌است. پیامد سال‌ها تدارک نظامی به منظور جنگ با مغولان برای حکومت کاماکورا مصیبت‌آمیز بود. بسیاری از وفادارانی که برای پاسداری از حکومت جنگیده بودند، اینک در انتظار پاداش بودند و برآورده کردن این خواسته از توان حاکمان خارج بود. از این رو، مشکلات مالی و کاهش وفاداری در میان اربابان قدرتمند به فروپاشی حکومت کاماکورا کمک کرد.